Kuifje in grote mensen land

Het zal niet meevallen om als kamerlid van een kleine oppositiepartij de anonimiteit te ontstijgen. Zeker niet als alle aandacht naar de hofnar gaat. En dan ineens dient zich een geweldig scenario aan. Tijdens een protestdemonstratie tegen de hofnar ben je gearresteerd en de landelijke media zien je nu als het gezicht van protest tegen de hofnar.

Maar wat doe je met al die aandacht? Een hype ebt weg als je hem niet cultiveert. Je hebt lang gefantaseerd over media-aandacht, maar helaas nooit serieus nagedacht wat te doen als de pers echt langs komt. En dan belt de krant. Een interview? Eh ja. Het enige wat je te binnen schiet, is de beproefde strategie waarmee de hofnar het hele land al weken in zijn greep houdt. Je zegt, dat je een film gaat maken. Wat een film? Twee films! En een strip. Waar die strip over gaat? Eh, moeilijke vraag. Het haar van de hofnar. Lachen man.

Als de krant door blijft vragen, word je nerveus. Waarom gaan die journalisten niet weg? Omdat je echt niet meer weet, wat je moet zeggen, debiteer je maar een waarheid, die je op Rat in het Binnenhof hebt gelezen: Wilders is gepest, vroeger. Dat is de verklaring voor alles. Voor de zekerheid generaliseer je: “alle PVV-leden zijn gepest.”

Vroeger was er een tijd dat kamerleden zich met de politiek bemoeiden en maken van films over lieten aan mensen die daarvoor de tijd en het talent hadden. Al die tijd die geïnvesteerd wordt in het maken van egostrelende projecten gaat verloren voor het landsbelang. Kamerleden worden betaald om te vergaderen en ons te vertegenwoordigen. Het kan dus niet zo zijn dat al die Kamerleden in onze tijd films gaan zitten maken.

En dan een tegenfilm? Een tegenfilm? Is dat niet een beetje te veel eer?

Lees het interview (Download de krant van 21 januari 2008)

Laat die film nou eindelijk maar komen

Denk voor de grap eens terug aan je schooltijd. In elke klas is wel een jongetje, soms een meisje, dat anders is en daarom gepest wordt. Ik heb het over langdurig pesten. Zes lange jaren het pispaaltje zijn en op de middelbare school weer. Daar word je agressief van. Daar word je wraakzuchtig van. Best begrijpelijk allemaal.

Wilders is zo’n jongetje. Zielig eigenlijk. Geen gevoel voor humor, geen benul hoe zich staande te houden in de wereld. En nu is zijn moment van wraak. Niet alleen is hij kamerlid van zijn eigen partij, maar hij beheerst de landelijke media. Ambassades zijn gewaarschuwd, de politie is paraat, Balkende spreekt het land geruststellend toe. En dat allemaal vanwege een film. Zijn film.

Door al die aandacht heeft vriend en vijand hooggespannen verwachtingen. Het lijkt me vrijwel onmogelijk om die verwachtingen waar te maken. Welke nieuwe inzichten over de Koran zou hij naar buiten kunnen brengen? Als er werkelijk iets nieuws te vertellen was, had hij dat allang gedaan. Het zal dus wel meer van hetzelfde zijn. Hoogstens in een shockerende vorm gegoten, geheel naar het grote voorbeeld, Theo van Gogh (die in tegenstelling tot Wilders, wel gevoel voor humor had).

De film zal dus tegenvallen. Na het zien van de film gaat iedereen door met het leven van alledag. Er wordt nog wat nagepraat door een paar specialisten en dan is het echt voorbij. Daarmee is ook Wilders’ finest hour afgelopen. Omdat iedereen Wilders moe is, geven de media weinig aandacht aan het zichzelf telkens herhalende kamerlid. Bij de volgende verkiezingen zal de PVV gehalveerd zijn en vier jaar laten verdwijnen ongemerkt ook de laatste paar leden uit de kamer.

Laat die film dus maar komen, dan zijn we eindelijk van Wilders af.